เบื้องหลัง โฆษณา เฟลมเม็กซ์ ครับ
posted on 04 Feb 2009 19:39 by armblogเมื่อวานผมสัญญาว่าจะเอาโฆษณาที่ผมถ่ายคือโฆษณา ยาแก้ไอ เฟลมเม็กซ์ ที่พี่เหมียว ชาญ รุ่งเรืองเดชวัฒนา เจ้าของหนังสือ "ถนนวิทยุ" (หนังสือที่ผมชอบ) ที่พี่เค้าเป็นผู้กำกับมาให้ดูครับ..
โฆษณา ยาแก้ไอ เฟลมเม็กซ์ http://www.adintrend.com/show_ad.php?id=1863
เนื้อเรื่องอย่างนี้ครับ...มีชายหนุ่มคนหนึ่ง เฝ้ารอหญิงสาวที่จะได้มีโอกาสพบกัน แต่แล้วชายหนุ่ม ได้จดหมายฉบับหนึ่งจากเพื่อนของเค้า โดยหญิงสาวได้เป็นผู้เขียน โดยในเนื้อสารได้พูดว่า "เพราะอากาศที่แปรเปลี่ยน ฉันจึงไอ ไปพบไม่ได้" ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเป็นห่วง จึงได้ขี่จักรยานของเพื่อนเพื่อไปพบหญิงสาวผู้นั้นให้ได้ แต่ทางอันแสนยาวไกล ต้องผ่านทั้งร้อน หนาว และฝนตก การเดินทางทรหดมากๆ แต่ด้วยความรักและความรู้สึกที่อยากดูแล จึงขี่มาจนถึงหน้าบ้านของนางเอก โดยที่จิตใจนั้นเป็นห่วงแต่หญิงสาวผู้เป็นที่รักมาก จึงได้ทิ้งจักรยานโดยไม่สนใจ และวิ่งเข้าไปหากันในบ้าน เพราะความคิดถึง จากนั้นชายหนุ่มได้ป้อนยาแก้ไอให้หญิงสาวเพื่อต้องการให้หญิงสาวนั้นหายไอ และหายไม่สบายเร็วๆ...จบ
ผมมีรูปวันที่ผมถ่ายมาให้ดูบางส่วนครับ
โฆษณานี้ถ่ายที่ "เขาใหญ่" เวลาถ่ายจึงต้องขึ้นไปเขาจริงๆ เพื่อบรรยากาศสีของฟิมล์ และอารมณ์ของภาพ ฉากนี้เป็นฉากที่ผมต้องปั่นจักรยานผ่านฝน (ซึ่งทำให้ดูเหมือนผ่านฤดูฝน) ฉากนี้ผมขอบอกไม่ใช่เล่นๆ เลยครับ เล่นเอาผมอ่วกเลย
เพราะช่วงนั้นผมงานเยอะ ไม่มีเวลาออกกำลังกายและพักผ่อน พอได้มาปั่นจักรยานโดยต้องใช้แรงถีบเยอะ เวลาขึ้นเขา ถึงกับต้องอ่วกออกมา กองถ่ายต้องพักก่อน และโฆษณานี้ถ่ายถึง 2 วันเต็มเลย จนต้องหนักพี่พี่เค้าโดยการช่วยส่งดันแรงให้ผม ซึ่งผมต้องขอบคุณพี่พี่ทีมงานในภาพทุกๆคนด้วยนะครับ 
ส่วนภาพนี้ หลังจากที่ผ่านช่วงมรสุมของชีวิตมากแล้ว ฮ่าๆ ทำให้หน้าที่พี่พี่เค้าแต่งหน้าให้ก็ถูกลบออกโดยน้ำฝนชะล้างไปหมดเลย อันนี้ต้องขอบคุณพี่ตั้ม(ช่างแต่งหน้าคนเก่งของผม) และพี่ชาย (ช่างทำผมมือ 1 )ที่ทำให้ผมออกมาดูดีในงานนี้ เพราะโฆษณาชิ้นนี้จริงๆแล้ว ต้องการใช้ผู้ชายอายุ >25 ปีขึ้นไป ซึ่งเมื่อผมเทสโฆษณาชิ้นนี้ได้ จึงต้องมีการปรับลุคกันใหม่ ต้องทำให้ตัวผมแก่ขึ้น เสียเวลาฟีตติ้งอยู่นาน ทรงผมก็ต้องตัดรากไทรออกให้หมดเลย (เสียดายยยยย....)
อ่า...ภาพนี้หล่อแล้วครับแต่งหน้าทำผมเสร็จใหม่ๆเลย จริงๆแล้วในโฆษณาฉากนี้เป็นฉากเริ่มแรก แต่เวลาถ่ายแล้วฉากนี้ถ่ายเป็นฉากสุดท้ายเลยครับ เพราะใน Story board กับ Shotting board เค้าได้จัดเอาไว้ให้เรียบร้อยแล้ว และเรียงลำดับการถ่ายทำเอาไว้ด้วย
ครับ....และนี่ก็คือรูปบางส่วนของเบื้องหลังนะครับ กว่าโฆษณาจะออกมาแต่ละตัวนั้น ไม่ได้ง่ายๆเลย กว่าจะได้รับบีฟ กว่าจะคิดเนื้อเรื่อง Creative , กว่าลูกค้าจะพอใจกับ Story board นี้, กว่าจะแคสตัวแสดง,กว่าผู้กำกับจะชอบ ,และที่สำคัญกว่าที่ลูกค้าจะชอบ และเลือก,และกว่าจะได้มาเป็นผม,และกว่าจะถ่าย,และกว่า.. และ และ และ.....หลายสิ่งมากๆเลย
ผมเลยเชื่อว่า การที่จะทำหนังโฆษณาสักชิ้นไม่ใช่ทำกันง่ายๆ แต่ต้องมีการวางแผนที่ดีก่อนทุกอย่าง และระบบการทำงานต้องพร้อม โชคดีที่ผมได้ผู้กำกับมือ 1 (พี่เหมียว) และผมยังประทับใจไม่มีวันลืมกับคำที่พี่เหมียวชมผมว่า "บทนี้เกิดมาเพื่ออาร์มจริงๆ" ผมดีใจจริงๆครับ รู้สึกดีมากๆที่ได้ฟังคำนี้ เพราะตั้งแต่ผมถ่ายโฆษณามา ไม่เคยมีผู้กำกับคนไหนชมผมแบบนี้ วันนั้นทำให้ผมยิ้มแก้มปริทั้งวัน เพราะผมทำงานอยากให้ลูกค้าและผู้กำกับประทับใจ ไม่อยากให้เค้าคิดว่า "เลือกมาผิดคนจริงๆ เฮ้อ..น่าจะเลือกคนนั้น คนนู้นดีกว่า) ผมว่า ในความคิดของผม วันที่เทสโฆษณาคือวันที่เจอคนเป็นร้อยๆคนก็จริง คู่แข่งก็เยอะ คนก็เยอะ รอก็นาน ตื่นเต้นไม่รู้ว่าเข้าไปในห้องเทสจะทำอะไร กลัวทำไม่ได้ แต่อยากจะบอกว่ายังไม่น่ากลัวเท่าครึ่งของวันถ่ายเลยครับ..
ครับ..และนี่ก็เป็นประสบการณ์การถ่ายโฆษณาของผมนะครับ อาจจะยาวไปหน่อยนะครับ ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่าน และจะขอบคุณมากๆครับที่ได้อ่านมาถึงข้อความนี้ 
ขอบคุณครับ 
